11 september 2026<\/p>\n\n\n\n
25 jaar geleden vond een van de grootste terroristische aanslagen ooit plaats, op een schaal die sindsdien niet meer is herhaald, en waarvan de impact de drijvende kracht is geweest van de 21ste eeuw tot nu toe.<\/p>\n\n\n\n
Vandaag staat in het teken van rouw. Ter nagedachtenis aan hen die hen die gewoon naar hun werk gingen, en nooit meer thuis kwamen, aan hen die hun geliefden in blinde paniek zagen springen van dodelijke hoogte, aan de honderden brandweerlieden die het leven lieten of zwaar getraumatiseerd nog altijd worden ge\u00eberd door de stad New York. 11 september 2001 is een dag die de wereld veranderde. Maar de geschiedenis schrijft zichzelf niet. En naast 7 oktober 2023 is geen datum tegenwoordig zo gepolariseerd als 11 september 2001. De dag dat de wereld stil stond.<\/p>\n\n\n\n
Waar was je toen …? Het is een bekend spel dat men samen speelt om een gezamenlijk trauma te kunnen bevatten. Niet dat het uitmaakt waar je destijds zat of wat je aan het doen was, maar het heeft twee voorname effecten: het zet de kwetsbaarheid van je leven in perspectief, en het dwingt je iets van jezelf te laten zien, om door de muur van sociale faalangst heen te komen. In de traumaverwerking is dat cruciaal. Blijf je je verschansen achter je zelfopgeworpen muren, dan broei je uiteindelijk eerder dan dat je geneest. Dat leidt tot depressie, sociaal isolement, extremisme en zelfs zelfmoord. Als zesjarige die het ’s avonds na school bij mama op de bank op het nieuws hoort is het al choquerend, laat staan als je direct betrokken bent, ernaast woont, of geliefden verloren hebt.<\/p>\n\n\n\n
Tegelijkertijd zet het onherroepelijk in perspectief hoe je je leven leidt. Wat deed je toen? Had je ruzie met iemand? Foeterde je op iemand voor je in de file? Was je lekker op vakantie? Wat zijn deze zaken, in vergelijking tot dit leed? Hoe kan je je voorstellen wat het is om zo te sterven? Dat is onmogelijk. Maar het dwingt wel tot een reflectie van jezelf. Waar ben ik mee bezig? Is dit echt wat ik wel zou moeten doen? Stelt dit echt zo veel voor dat ik nu uit mijn slof moet schieten? Bij mij galmt dan de ijzingwekkende vraag uit Jona 4 door mijn hoofd: “Bent u terecht in woede ontstoken?” Het boek zelf geeft daar geen antwoord op. Als een zwaard van Damocles hangt dit boven de lezer als hij de Bijbel dichtslaat, en dat is ook hoe een nieuwsbericht als 9\/11 iemand stilzet.<\/p>\n\n\n\n
Amerika stond stil. New York draagt de littekens nog altijd. Het internationaal terrorisme, hiervoor nog nooit nieuwswaardig geweest, heeft haar stempel gedrukt op de manier waarop wij denken, de manier waarop wij reizen, de manier waarop we naar elkaar kijken. 9\/11 heeft verbroederd. In een korte periode daarna verdwenen de partisane grenzen in Amerika nagenoeg volledig. Maar sindsdien is het een symbool van complottheorie\u00ebn en polarisatie geworden. Dat is de ware nalatenschap van 9\/11. Niet de saamhorigheid en de geestelijke reflectie, maar de theorie\u00ebn die overal ontsproten, en naar gelang de politieke wind waait, het verfoeien of verheerlijken van Amerika, en hun handelen op het wereldtoneel.<\/p>\n\n\n\n
Over de geopolitieke gevolgen kunnen nog boeken volgeschreven worden door toekomende historici. Maar 25 jaar na dato staat deze dag in het teken van herdenking. En ook in Nederland herdenken wij mee. Niet uit politieke solidariteit, niet uit het besef van de verdere schuldvraag voor de oorlogen in Irak en Afghanistan, maar puur uit medemenselijkheid en naastenliefde. Althans, zo ervaar ik het. En met mij, vele anderen.<\/p>\n\n\n\n
De NOS vooralsnog blijkbaar niet. Hun grootste kop vanmorgen was een reflectie over hoe de Arabische wereld meer geleden heeft dan New York na 9\/11. Wat een schoffering van de herdenking. Is het al niet erg genoeg dat de president en de burgemeester van New York niet samen bij de herdenking aanwezig kunnen zijn? Een onafhankelijke omroep zou zich moeten realiseren wat een emotionele dag als deze met mensen doet. Dit was een dag die duizenden levens be\u00ebindigde. Ja, het vervolg was ook bloedig, en ja, de aanslag zelf was ook niet zonder aanleiding voor de aanslagplegers, maar gun de wereld even dat moment van reflectie, bezinning en naastenliefde. Dit is geen gedegen onderzoek of journalistiek, dit is het nieuwsequivalent van de damschreeuwer.<\/p>\n\n\n\n
Laten wij dan vandaag ook stilstaan, en reflecteren. Wat je niet voor kunt stellen kan gebeuren. Op je werk, op school, in de file, terwijl je slaapt. Zet je leven eens in dat perspectief, en bezin je: wat is het dat je eigenlijk zou moeten doen met je leven? Wat is goed om nu te doen? Niet wat het meest optimale of economisch meest rendabele is. Wat is goed?<\/p>\n\n\n\n
\nAuteur: Raoul Michels<\/p>\n<\/blockquote>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
11 september 2026 25 jaar geleden vond een van de grootste terroristische aanslagen ooit plaats, op een schaal die sindsdien niet meer is herhaald, en waarvan de impact de drijvende kracht is geweest van de 21ste eeuw tot nu toe. Vandaag staat in het teken van rouw. Ter nagedachtenis aan hen die hen die gewoon […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":3236,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[74],"tags":[36,76,40,39],"class_list":["post-3237","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-historische-analyse","tag-raoul-michels","tag-tp-journal","tag-turning-point","tag-turning-point-journal"],"blocksy_meta":{"styles_descriptor":{"styles":{"desktop":"","tablet":"","mobile":""},"google_fonts":[],"version":8}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tpusa-netherlands.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3237","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tpusa-netherlands.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tpusa-netherlands.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tpusa-netherlands.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tpusa-netherlands.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3237"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/tpusa-netherlands.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3237\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3238,"href":"https:\/\/tpusa-netherlands.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3237\/revisions\/3238"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tpusa-netherlands.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3236"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tpusa-netherlands.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3237"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tpusa-netherlands.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3237"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tpusa-netherlands.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3237"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}